





چای سیاه و کرن بری
هر قسط با تربپی:
۴ قسط ماهانه. بدون سود، چک و ضامن.
چای سیاه و کرن بری
20 ساشه
این محصول یکی دیگر از چایهای ترکیبی است که تولید آن از سال 1392 آغاز شده است. در این محصول علاوه بر اینکه از تکههای رنده شده میوه کرن بری در ترکیب با چای سیاه هندی استفاده شده است، برای خلق طعمی بهتر و مطلوبتر، از اسانس مشابه طبیعی این میوه نیز استفاده شده است.
کرن بری یکی از میوههای بسیار مفید و مغذی بومی آمریکای شمالی است که در ابتدا فقط بومیان آنجا از آن برای درمان بیماریهای مثانه و کلیه استفاده میکردند. اما امروزه شهرت این میوه جهانی شده است و در سراسر دنیا از آن برای کاهش خطر ابتلا به عفونتهای مجاری ادراری استفاده میکنند.
برای جلوگیری از عفونتهای دستگاه ادراری (UTIs):
- بزرگسالان: 300-30 میلی لیتر آبمیوه کرن بری روزانه استفاده شده است.
- کودکان: 2 میلی لیتر بر کیلوگرم آبمیوه کرن بری روزانه به مدت 1 سال استفاده شده است.
2 ساعت قبل یا بعد از غذا.
خواص کرن بری:
بهبود عملکرد دستگاه ادراری
در گذشته تصور می شد کرن بری با اسیدیته کردن ادرار خطر ابتلا به عفونت های ادراری را کاهش می دهد و از دستگاه دفع ادرار در برابر باکتریهایی مانند اشرشیاکُلی (E.coli) محافظت می کند. بر اساس مطالعات، کرن بری حاوی موادی است که از چسبیدن باکتری به جدار دیواره ی دستگاه ادراری جلوگیری می کند. دو نظریه ی مختلف در این باره وجود دارد. برپایه ی نظریه ی اول؛ آنتی اکسیدانهای کرن بری باکتری را تغییر می دهند به گونه ای که باکتری نمی تواند به دیواره ی دستگاه ادراری بچسبد. برپایه ی دومین نظریه؛ کرن بری پوششی لغزنده روی دیواره ی دستگاه ادراری می سازد و از چسبیدن باکتری روی دیواره جلوگیری می کند. نتایج بررسی مصرف روزانه حدود 50 میلی لیتر آب کرن بری به مدت 6 ماه، در زنان دارای سابقه ی عفونت ادراری نشان داد که بازگشت بیماری در آنان نسبت به دیگر زنان بیمار که آب کرن بری مصرف نکرده بودند، 20درصد کمتر است. بررسی دیگری نشان داد، احتمال وجود باکتری و گلبولهای سفید خون در ادرار افراد مسنی که محصولات کرن بری مصرف می کنند، 50 درصد کاهش می یابد.
بهبود عملکرد قلب و عروق
تحقیقات نشان می دهد که آنتی اکسیدانهای کرن بری اکسیداسیون LDL را مهار می کند و از خطر ابتلا به بیماریهای قلبی ـ عروقی می کاهد. براساس این مطالعه، پس از مصرف 500 میلی لیتر آب کرن بری، ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما به طور چشمگیری افزوده می شود. نتایج آزمایشی مشابه نشان دهنده ی افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما در مردان و زنان داوطلب پس از مصرف روزانه 660 میلی لیتر آب کرن بری به مدت 10 هفته بود. براساس مطالعه ای دیگر در شرایط آزمایشگاهی که نتیجه ی آن سال 2002 در نشریه ی Food science and Nutrition منتشر شد، فلاونوئیدهای کرن بری (شامل 3 گروه آنتوسیانینها، فلاونول و پروآنتوسیانیدین ها) اکسیداسیون LDL را مهار و به این ترتیب از تجمع و چسبندگی پلاکتها جلوگیری می کنند. این فلاونوئیدها آنزیمهای دخیل در متابولیسم چربی و لیپوپروتئین را هم مهار می کنند که در نهایت منجر به کاهش کلسترول بدِ خون و کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی می شود.
حفظ سلامت دهان و دندان
براساس مطالعات، مصرف کرن بری و محصولات حاویِ آن عفونت های باکتریایی در دهان، خطر ابتلا به پوسیدگی دندان و بیماری های لثه را می کاهد و از تشکیل پلاک دندانی جلوگیری می کند. بر پایه ی مطالعات در شرایط آزمایشگاهی، مصرفmg/ml 2.5 عصاره ی کرن بری، از تجمع 58 درصد از 84 جفت باکتری دهان و دندان تست شده در این آزمایش جلوگیری می کند و به این ترتیب از خطر ابتلا به بیماری های دهان و دندان می کاهد. کرن بری از رشد و تکثیر پاتوژن های بیماریزای لثه مانند Porphyromonas gingivalis، forsythia Tannerella و Treponema denticola و همچنین از تشکیل بیوفیلم دندانی (تجمع باکتری ها روی سطح دندان) و چسبیدن باکتری ها به سطح سلول های دهان و دندان جلوگیری می کند. یک مطالعه ی بالینی اولیه نشان داد که مصرف دهان شویه ی حاوی عصاره ی کرن بری 2 بار در روز، به مدت 6 هفته، از تعداد باکتری های استرپتوکوکوس دهانی به مقدار قابل توجهی کاست. برمبنای مطالعه ای دیگر، فلاوانول و پروآنتوسیانین های کرن بری از تشکیل بیوفیلم دندانی و پوسیدگی دندان ناشی از باکتری استرپتوکوک موتانس و Porphyromonas gingivalis جلوگیری می کنند. کرن بری التهاب ناشی از پاتوژنهای بیماری زا را کاسته و تخریب بافت دندان را هم کاهش می دهد.
بهبود عملکرد دستگاه گوارش
تحقیقات نشان می دهد که کرن بری از چسبیدن پاتوژنهای هلیکوباکتر به دیواره ی معده جلوگیری می کند. برپایه ی مطالعات آزمایشگاهی، کرن بری از چسبیدن باکتری پیلوری به سلول های مخاط معده جلوگیری می کند و خطر ابتلا به بیماری و یا سطح مصرف آنتی بیوتیکها برای درمان را کاهش می دهد. مطالعه ای در موسسه ی تحقیقات سرطان پکن نشان داد، کرن بری در پیشگیری از چسبندگی هلیکوباکتر پیلوری به بافت معده موثر است. در یک مطالعه ی تصادفی کنترل شده ی دوسوکور، 189 فرد بالغ مبتلا به هلیکوباکترپیلوری روزانه 500 میلی لیتر آب کرن بری مصرف کردند. پس از 90 روز نتایج فوق العاده بود و تست وجود هلیکوباکتر در 14 درصد افراد شرکت کننده که آب کرن بری مصرف کرده بودند، منفی بود. در حالی که این روند در گروه دارونما فقط 5 درصد بود.
برخی سوالات متداول درباره کرن بری
1- افزایش فعالیت آنتیاکسیدانی بدن: میوه کرن بری حاوی ترکیبات فنولی است. این ترکیبات دارای خاصیت آنتیاکسیدانی هستند و میتوانند به خنثی کردن رادیکالهای آزاد در بدن کمک کنند. رادیکالهای آزاد ترکیباتی هستند که میتوانند به سلولها آسیب برسانند و به فرآیند پیری و بروز بیماریهای مختلف منجر شوند.
2- بهبود عملکرد دستگاه ادراری: کلیهها نقش اصلی در تصفیه خون و دفع مواد زائد و سموم از طریق ادرار دارند. کرن بری از طریق پیشگیری از تشکیل سنگهای کلیه و عفونتهای ادراری میتواند به عملکرد بهتر دستگاه ادراری کمک کند.
- سنگهای کلیه میتوانند مسیر دفع ادرار را مسدود کرده و کارایی کلیهها در دفع سموم را کاهش دهند. میوه کرن بری از تجمع سنگهای کلیه جلوگیری کرده و به حل شدن سنگهای کلیه کلسیمی کمک میکند که این ویژگی ممکن است به دلیل وجود مقادیر زیادی ترکیبات پلیفنولی و فلاوانوئیدها باشد.
- عفونتهای ادراری میتوانند باعث ایجاد سموم و التهابات در بدن شوند. با پیشگیری از این عفونتها، بدن بهتر میتواند سموم را دفع کند. مصرف میوه کرن بری علاوه بر افزایش حجم ادرار، به بهبود عفونتهای ادراری نیز کمک میکند.
عوارض جانبی و واکنش های حساسیت زا
مصرف خوراکی
کرن بری برای بیشتر افراد که به صورت خوراکی در مقادیر مناسب مصرف می شود، ایمن به نظر میرسد. آبمیوه کرن بری و عصاره های کرن بری به طور ایمن درافراد استفاده شده است. اگرچه، نوشیدن مقادیر زیاد آبمیوه کرن بری می تواند باعث برخی عوارض جانبی مانند ناراحتی معده خفیف و اسهال شود. نوشیدن بیش از 1 لیتر در روز برای مدت زمان طولانی ممکن است شانس ابتلا به سنگهای کلیوی را افزایش دهد.
بارداری و شیردهی
اطلاعات معتبر و کافی درباره ایمنی مصرف کرن بری برای دلالیل درمانی در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. از مصرف کرن بری در این دوران پرهیز شود.
کودکان
مصرف خوراکی آبمیوه کرن بری به عنوان غذا یا نوشیدنی برای کودکان ایمن به نظر میرسد.
حساسیت به آسپرین
کرن بری حاوی مقادیر زیادی از سالسیلیک اسید است. سالسیلیک اسید مشابه آسپرین است. درصورتی که به آسپرین حساسیت دارید، از نوشیدن مقادیر زیاد آبمیوه کرن بری خودداری کنید.
التهاب جداره معده (گاستریت آتروفیک)
آبمیوه کرن بری ممکن است مقدار ویتامین B12 که بدن جذب میکند را در افراد مبتلا به گاستریت آتروفیک افزایش دهد.
دیابت
برخی محصولات آبمیوه کرن بری با قند اضافی شیرین میشوند. اگر دیابت دارید محصولات کرن بری که با شیرینکنندههای مصنوعی شیرین شدهاند، مصرف نکنید.
اسید معده پایین
آبمیوه کرن بری ممکن است مقدار ویتامین B12 که بدن جذب میکند را در افراد با اسید معده پایین افزایش دهد.
سنگ های کلیوی
آبمیوه کرن بری و عصاره های کرن بری حاوی مقادیر زیادی اگزالات هستند. برخی شواهد مبنی بر این هستند که قرصهای عصاره کرن بری میتوانند سطح اگزالات ادرار را تا 43 درصد افزایش دهند. ازآنجا که سنگ های کلیوی عمدتا از اگزالات ترکیب شده با کلسیم ساخته میشوند، پزشکان در مورد امکان افزایش خطر سنگهای کلیوی توسط کرن بری نگران هستند. چنانچه سابقه سنگهای کلیوی دارید، از مصرف محصولات حاوی عصاره کرن بری یا نوشیدن مقادیر زیاد آبمیوه کرن بری خودداری کنید.
واکنش های حساسیت زا
به طور کلی، هر فرد ممکن است نسبت به گیاهان و ادویه های خاصی حساسیت داشته باشد که این حساسیت باید در درجه اول توسط خود فرد و در درجه دوم توسط پزشک تشخیص داده شود. البته این واکنشهای آلرژیک عوارض جانبی مزمن یا حاد ایجاد نمیکنند و بعد از شناسایی گیاه حساسیتزا و قطع مصرف آن، عوارض ناشی از آلرژی برطرف خواهد شد.
هیچ شرکت یا هیچ محصولی نمیتواند از واکنش های آلرژیک بدن های مختلف از پیش آگاهی داشته باشد. ناسازگاری بدن با یک یا چند گیاه خاص هر چند به ندرت پیش میآید اما به هر حال ممکن است مصرف کنندگانی با آن مواجه شوند.
تداخل دارویی
وارفارین برای آهسته کردن لخته شدن خون استفاده می شود. کرن بری ممکن است مدت زمان ماندگاری وارفارین در بدن را افزایش دهد و شانس کبودی و خونریزی را افزایش دهد. ممکن است لازم باشد تا دوز وارفارین را تغییر دهید.
مصرف کرن بری همراه با برخی از داروهایی که توسط کبد تجزیه میشوند، میتواند اثرات و عوارض جانبی برخی از داروها را افزایش دهد. در صورتی که از این قبیل داروها مصرف میکنید، با پزشکتان پیش از مصرف کرن بری مشورت کنید. برخی از داروهایی که از طریق کبد تجزیه میشوند عبارتند از: آمیتریپتیلین، دیازپام (والیوم)، زیلوتون، سلکوکسیب (سلبرکس)، دیکلوفناک (وُلتارِن)، فلوواستاتین (لِسکول)، گلیپیزید (گلوکوترول)، ایبوپروفن (اَدویل، موترین)، ایربسارتان (آواپرو)، لوزارتان (کوزار)، فِنیتوئین (دیلانتین)، پیروکسیکام (فِلدن)، تاموکسیفن (نولوادِکس)، تولبوتامید و تُرسِماید (دِمادِکس).